ارتباط مستقیم دیابت و ریزش مو؛ چرا قند خون بالا باعث کچلی می‌شود؟

ریزش مو در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲، فراتر از یک مشکل زیبایی و ناشی از مکانیسم‌های پیچیده سیستمی است. اختلال در گردش خون و آسیب به فولیکول‌ها به دلیل قند خون بالا، چرخه طبیعی رشد مو را مختل کرده و منجر به کم‌پشتی یا ریزش سکه‌ای می‌شود.

اخبار بازار ایران؛ مهرداد تیموری – دیابت تنها یک چالش در مدیریت قند خون نیست، بلکه بیماری پویایی است که اثرات عمیقی بر تمامی ارگان‌های بدن، از جمله سلامت موها، بر جای می‌گذارد. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ با پدیده نگران‌کننده ریزش مو دست و پنجه نرم می‌کنند؛ مشکلی که ریشه در مکانیسم‌های پاتوفیزیولوژیک این بیماری دارد.

مکانیسم‌های تخریب چرخه رشد مو در بیماران دیابتی

طبق یافته‌های پزشکی، سه دلیل اصلی برای ریزش مو در این بیماران وجود دارد:

• اختلالات سیستم ایمنی: در دیابت نوع ۱، ریسک ابتلا به «آلوپسی آره‌آتا» افزایش می‌یابد که طی آن سیستم ایمنی به فولیکول‌های مو حمله کرده و باعث ریزش تکه‌ای می‌شود.
• افزایش قند خون (هایپرگلیسمی): ماندگاری قند در خون به عروق ریز آسیب می‌زند. این آسیب، جریان اکسیژن و مواد مغذی به فولیکول‌های مو را مختل کرده و منجر به نازک شدن و کاهش سرعت رشد مو می‌گردد.
• عدم تعادل هورمونی: نوسانات هورمون‌های تیروئید و افزایش سطح کورتیزول (هورمون استرس) در بیماران دیابتی، مستقیماً چرخه طبیعی رویش مو را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

درمان و مدیریت ریزش موی دیابتی

اگرچه درمان واحدی برای همه بیماران وجود ندارد، اما راهکارهای زیر در اولویت قرار دارند: ۱. مدیریت قند خون: حفظ قند خون در محدوده طبیعی (ناشتای ۸۰ تا ۱۳۰ و پس از غذا کمتر از ۱۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر) برای جلوگیری از اختلال عروقی ضروری است. ۲. درمان‌های دارویی: استفاده از داروی موضعی «ماینوکسیدیل» و تزریقات کورتیکواستروئیدی تحت نظر پزشک، به تحریک رشد مجدد مو کمک می‌کند. ۳. گزینه‌های ترمیمی: استفاده از پروتزهای مو یا کلاه گیس‌های سفارشی تا زمان بازیابی طبیعی موها، از راهکارهای توصیه شده برای حفظ اعتماد به نفس بیماران است.